AKLIMA TAKTIKLARIM

Süpermiş bence.

İnsan özellikle duygusal zamanlarında güzel bir koku eşliğinde uyumak istiyor galiba -burada insan olarak betimlenen varlık bizzat ben'im. Bu "güzel" koku, annemin çamaşır yıkarken kullandığı alalade bir yumuşatıcıdan fazlası değil. Ama yorulmuş gözleri ve zavallı hücrelerimi huzurun kucağına bırakıyor, hoplatıcı bir uyku haline bürüyor. Günlerdir ne eksik ne fazla, ben diyeyim iki saat siz diyin üç saat zar zor uyuyabiliyordum. Çok sevdiğim yastığımı da ayaklar altına almış, ona küsmüştüm. Sanırım o da bana küsmüştü ki gerçekten artık güzel kokmuyordu. Ya da bana öyle geliyordu. Yoksa burnum mu tıkanmıştı? Olabilirdi. Neyse. Umut çok fena bir yaratık bence. Hiç olmamalıymış, en karamsar kişinin bile aklına girdi mi, vay onun haline! Ardından çeşitli kırıklıklar; döküntü, kaşıntı, çöküntü, tütü vesaire diye uzar gider bu liste... Böyle yapmayayım ben şimdi. Diyeyim ki tekrar ve tekrar; siz siz olun, o hain umut dalgasına kapılmayın. Ne saçma bir şey gerçekten. Şey diyoru...

Kafamda bir ütü. Tam ağırlığında, tarif gerektirmeyecek denli şekilli. Tam bildiğiniz gibi işte. Aklınıza nasıl bir ütü geldiyse, o benim kafamın içinde. Eh- biraz eski bir model ve hala sıcak, iş görür nitelikte. Ama kafamın içine sığabilmesi asıl özelliği tabii. Kendi kendine ütüleyebilen bir ütü olmasından çok daha ilginç bir konusu daha var; beynimin kalan son kıvrımını kağıt gibi yapmakta şimdi. Çalışıyor ya... Ah, gitti! Vallahi, gid-di.

"Truth is, everybody is going to hurt you; you just gotta find the ones worth suffering for." Bob Marley

üzerimizden cennet geçiyor. bembeyaz bir bulut ve kafamda çeşit çeşit renkler, gökdelenler gibi uzuyor. dağınık ışıklar saçıyor evrenime. anlamlandıramıyorum. camdaki yansıma ulaşıyor gözlerime, nasıl bir mucize ki bu; şu anda kendimi görüyorum. kim inanır bana, kendimle konuştuğuma? varlığımı inkar ettikçe peşimden geliyor, gün ortasındaki bir gölge gibi topuk bitimimde başlıyor. uçuşan saç tellerimle bitiriyorum onu, zehir gibi sallanıyor havada. içine çekerse, ikisi de bitecek. tek bir sözüne bakıyor ellerim, kendi boğazımı sıkıyorum kanıtlamak için yokluğumu. ölümüm ellerimden olacak, bir gölge gibi yapacağım bunu, arkamdan intihar diyemeyecekler. bir cinayet bu, topuktan başlayıp nefesimde biten. ruhumda buharlaşıyor gözyaşlarım, soluğum bir ateş parçasına dönüşüyor. bir yanardağ gibi, kendi içime fazla gelip, dışarı püskürüyorum. püskürtüyorum.

Şık latife de kişinin teki senin gibi, benim gibi ancak şık latife değişik biri.

Bir özel güç olarak herkesin içinde, herhangi biri kılığında, bir başkası olabilmek. Bir dir bir. MANTIKSIZ.